Ακραίες κυματικές συνθήκες στο Ιόνιο και τις ακτές της νότιας Ιταλίας κατά την καταιγίδα Harry

Κατά το διάστημα 20–21 Ιανουαρίου 2026, η καταιγίδα Harry προκάλεσε σφοδρές θαλάσσιες συνθήκες στην κεντρική Μεσόγειο, ιδιαίτερα στο κεντρικό και νότιο Ιόνιο Πέλαγος, νότια της Ιταλίας και δυτικά της Ελλάδας.

Οι κυματικές προγνώσεις του Copernicus Marine Service (Med-MFC), υποστηριζόμενες από δορυφορικές μετρήσεις ύψους κύματος και ανέμου που αφομοιώνονται από το κυματικό μοντέλο, έδειξαν ακραίες θαλάσσιες συνθήκες κατά τη διάρκεια της καταιγίδας με το σημαντικό ύψος κύματος (Hs) να υπερβαίνει τα 10 μέτρα. Το σημαντικό ύψος κύματος άγγιξε τα 10,36 μέτρα στις 20 Ιανουαρίου (17:00 UTC) και τα 11,03 μέτρα στις 21 Ιανουαρίου (01:00 UTC). Και στις δύο περιπτώσεις, τα μέγιστα καταγράφηκαν σε ανοικτή θάλασσα στο κεντρικό Ιόνιο, στην περιοχή μεταξύ 36,4–37,3°N και 17,5–18,0°E, και όχι κατά μήκος των ακτών. Πέρα από το σημαντικό ύψος κύματος, τα μέγιστα του ύψους κύματος (crest-to-trough) έφτασαν σε εξαιρετικά υψηλές τιμές, αγγίζοντας τα 15,55 μέτρα στις 20 Ιανουαρίου και τα 16,57 μέτρα στις 21 Ιανουαρίου, στις ίδιες περιοχές και χρονικές στιγμές με τα μέγιστα του σημαντικού ύψους κύματος. Οι τιμές αυτές αναδεικνύουν τη σφοδρότητα των μεμονωμένων κυμάτων κατά την κορύφωση της καταιγίδας.

Παρότι τα υψηλότερα κύματα σημειώθηκαν ανοικτά της ακτής, πολύ μεγάλα ύψη κύματος παρατηρήθηκαν κατά μήκος των ανατολικών και νότιων ακτών της Ιταλίας και γύρω από τη Σικελία, όπου καταγράφηκαν επιπτώσεις της καταιγίδας και παράκτιες ζημιές. Η χωρική κατανομή των υψών κύματος δείχνει ότι οι παράκτιες αυτές περιοχές εκτέθηκαν σε σφοδρές θαλάσσιες συνθήκες κατά τη διάρκεια του επεισοδίου. Ανεξάρτητες τροχιές δορυφόρων (Sentinel-3A, Sentinel-3B, Sentinel-6, Jason-3, CryoSat-2, CFOSAT και Saral/AltiKa) κατέγραψαν πολύ υψηλά σημαντικά ύψη κύματος, καθώς και ισχυρούς επιφανειακούς ανέμους. Οι ταχύτητες ανέμου στα 10 m (U₁₀), όπως προκύπτουν κατά μήκος των τροχιών, έφτασαν τοπικά έως 22.24 m/s στην περιοχή του Ιονίου, χωρίς να αποκλείεται η εμφάνιση υψηλότερων τιμών εκτός των δορυφορικών τροχιών. Η καταιγίδα χαρακτηρίστηκε από έντονους ανατολικούς ανέμους που ενίσχυσαν την ανάπτυξη των κυμάτων κατά την ανεμπόδιστη διαδρομή τους σε ολόκληρη τη λεκάνη του Ιονίου, συμβάλλοντας στη δημιουργία εξαιρετικά υψηλών κυματισμών.

Η συμφωνία μεταξύ του προγνωστικού μοντέλου και των δορυφορικών παρατηρήσεων επιβεβαιώνει τόσο τη σφοδρότητα της καταιγίδας Harry όσο και την αξιοπιστία των συστημάτων παρακολούθησης του Copernicus Marine στην παρακολούθηση ακραίων θαλάσσιων συνθηκών στη Μεσόγειο που αποτελεί hotspot της κλιματικής αλλαγής. Το φαινόμενο δημιούργησε επικίνδυνες συνθήκες για τις ναυτιλιακές δραστηριότητες, ιδιαίτερα στις περισσότερο εκτεθειμένες περιοχές του Ιονίου και κατά μήκος των νότιων και ανατολικών ακτών της Ιταλίας, κατά την κορύφωση της καταιγίδας. 

Πηγές δεδομένων:
Korres, G., Oikonomou, C., Denaxa, D., & Sotiropoulou, M. (2023). Mediterranean Sea Waves Analysis and Forecast (Copernicus Marine Service MED-Waves, MEDWAΜ4 system) (Version 1) [Data set]. Copernicus Marine Service (CMS). 
https://doi.org/10.25423/CMCC/MEDSEA_ANALYSISFORECAST_WAV_006_017_MEDWAM4 
Copernicus Marine Service (CMEMS), Global Ocean Level-3 Significant Wave Height from Near-Real-Time Satellite Measurements. https://doi.org/10.48670/moi-00179 (accessed 22 January 2026).